Model badawczy to rysunek, który pokazuje w jednym miejscu, jakie zmienne bada praca i jak według autora są ze sobą powiązane. W pracy z pedagogiki można go narysować na kilka sposobów i każdy z nich robi coś innego: schemat zmiennych porządkuje, model hipotez pokazuje, co zostanie sprawdzone, model teoretyczny łączy pojęcia z literatury, a model strukturalny wymaga zaawansowanej analizy. Poniżej porównanie czterech rodzajów rysunku, tabela z kryteriami na początku i rekomendacja, który wybrać do pracy licencjackiej, a który do magisterskiej.
Tabela porównawcza: cztery rodzaje modelu badawczego
| Rodzaj rysunku | Co pokazuje | Wymagana analiza | Trudność | Najlepszy do |
|---|---|---|---|---|
| Schemat zmiennych | Zmienne niezależne, zależne i ich kierunek | Korelacje, testy różnic | Niska | Pracy licencjackiej ilościowej |
| Model hipotez | Zmienne, strzałki i numery hipotez, w tym mediator i moderator | Regresja, mediacja, moderacja | Średnia | Pracy magisterskiej z hipotezami |
| Model teoretyczny (konceptualny) | Pojęcia z literatury i relacje między nimi | Nie wymaga analizy statystycznej | Średnia | Pracy opisowej i jakościowej |
| Model strukturalny (SEM) | Zmienne ukryte, wskaźniki i zależności | Modelowanie równań strukturalnych | Wysoka | Pracy magisterskiej z dużą próbą |
Według jakich kryteriów porównujemy modele?
Do pracy dyplomowej liczą się cztery kryteria. Po pierwsze, czy rysunek jest zgodny z pytaniami i hipotezami: każdy element ma w nich odpowiednik. Po drugie, czy do jego weryfikacji masz odpowiednią analizę i próbę. Po trzecie, czy recenzent zrozumie go bez długiego komentarza. Po czwarte, ile czasu zajmie jego przygotowanie. Pamiętaj też, że model badawczy nie jest tym samym co rama teoretyczna: ta ostatnia opisuje teorię, a model badawczy pokazuje, jak z teorii wynika Twoje badanie. Pojęcia, z których zbudujesz rysunek, definiuje się wcześniej, o czym pisaliśmy w poradniku o definicjach pojęć w pracy z pedagogiki.
Przykład przewodni: wsparcie rodziców, motywacja szkolna i osiągnięcia

W całym tekście posługujemy się jednym, ilustracyjnym przykładem. Załóżmy, że badasz uczniów klas siódmych i ósmych jednej szkoły podstawowej i pytasz, czy wsparcie rodziców wiąże się z osiągnięciami w nauce, a motywacja szkolna może ten związek wyjaśniać. Zmienna niezależna to wsparcie rodziców, zmienna zależna to osiągnięcia ucznia, motywacja szkolna może być zmienną pośredniczącą, a klasa (siódma czy ósma) może być zmienną moderującą. Przykład jest wymyślony na potrzeby tekstu; nie opisuje żadnych wyników.
Rodzaj 1: schemat zmiennych
Najprostszy rysunek: prostokąty ze zmiennymi i strzałki wskazujące zakładany kierunek zależności. W przykładzie: Wsparcie rodziców → Osiągnięcia ucznia, ewentualnie z dodatkowym polem na zmienne kontrolne, jak płeć czy klasa. Nie ma w nim numerów hipotez ani rozróżnienia typów zależności.
Werdykt. Dobry wybór do pracy licencjackiej, w której porównujesz grupy lub liczysz korelacje. Zaletą jest czytelność, wadą ryzyko, że rysunek wygląda jak ozdobnik, jeśli nie powiążesz go z hipotezami. Ten rodzaj nie wymaga rozstrzygania, czy zależność jest bezpośrednia, czy pośrednia, więc nie wymaga modeli pośredniczących.
Rodzaj 2: model hipotez
To schemat, w którym przy każdej strzałce stoi numer hipotezy: H1, H2 i tak dalej. Pozwala to czytelnikowi odnaleźć w pracy każdą hipotezę na rysunku i odwrotnie. W przykładzie: H1: Wsparcie rodziców → Motywacja szkolna; H2: Motywacja szkolna → Osiągnięcia; H3: pośredni związek wsparcia rodziców z osiągnięciami przez motywację (mediacja); H4: klasa moduluje zależność H1 (moderacja).
W takim rysunku pojawiają się dwa pojęcia, które trzeba odróżnić. Według opisów statystycznych model mediacji wyjaśnia mechanizm, przez który zmienna niezależna wpływa na zależną za pośrednictwem trzeciej zmiennej, zwanej mediatorem. Moderacja oznacza sytuację, w której zależność między dwiema zmiennymi zależy od trzeciej zmiennej, moderatora. Rozróżnienie to omówili Baron i Kenny w artykule „The moderator–mediator variable distinction in social psychological research” („Journal of Personality and Social Psychology”, 1986, tom 51, s. 1173–1182), do którego odsyła się w wielu pracach.
Werdykt. Najlepszy wybór dla większości prac magisterskich z hipotezami ilościowymi. Wymaga analizy odpowiedniej do typu zależności, a jej dobór opisano w przewodniku po wyborze testu statystycznego. Uważaj na język: strzałka sugeruje przyczynowość, więc w badaniu przekrojowym pisz o „związku”, a nie o „wpływie”, albo wyjaśnij, że kierunek wynika z teorii.
Rodzaj 3: model teoretyczny (konceptualny)
Rysunek oparty na pojęciach i relacjach z literatury, bez numerów hipotez i bez wymogu testowania. Opis ogólny ramy pojęciowej mówi, że służy ona do rozróżniania pojęć i porządkowania idei; model teoretyczny w pracy dyplomowej pełni dokładnie tę funkcję. W przykładzie: pojęcia wsparcia rodziców, motywacji szkolnej i osiągnięć połączone strzałkami opisanymi cytowaniami z literatury.
Werdykt. Dobry do prac opisowych, jakościowych i takich, w których hipotez nie ma. Dla recenzenta jest czytelny, o ile każda strzałka ma podstawę w literaturze. Słabością jest to, że niczego nie weryfikuje, więc nie nadaje się jako jedyny rysunek w pracy, która deklaruje testowanie hipotez.
Rodzaj 4: model strukturalny (SEM)

Modelowanie równań strukturalnych opisuje się jako rodzinę metod reprezentujących hipotezy o średnich, wariancjach i kowariancjach danych za pomocą mniejszej liczby parametrów strukturalnych, wynikających z założonego modelu teoretycznego. Model zawiera często zmienne ukryte, mierzone przez wskaźniki, a zależności przedstawia się na diagramie ze strzałkami. Analiza ścieżek jest przypadkiem SEM, w którym każda zmienna ma jeden wskaźnik.
Werdykt. Rysunek dla ambitnych prac magisterskich z dużą próbą i doświadczonym promotorem. Wymaga oprogramowania do SEM, wiedzy o ocenie dopasowania i uzasadnienia liczby respondentów. W literaturze wymienia się też krytykę metody, na przykład skłonność do akceptowania modeli bez zastanawiania się nad trafnością zewnętrzną. Jeśli nie masz pewności, że potrafisz obronić taki model, wybierz rodzaj drugi.
Rekomendacja: co narysować w pracy licencjackiej, a co w magisterskiej
W pracy licencjackiej narysuj schemat zmiennych albo prosty model hipotez z jedną–dwiema zależnościami. W pracy magisterskiej z hipotezami wybierz model hipotez z numerami przy strzałkach, a mediację i moderację dodawaj tylko wtedy, gdy masz do nich teorię i dane. Model teoretyczny wybierz, gdy praca jest opisowa lub jakościowa. Model strukturalny zostaw na pracę, w której próba i promotor na to pozwalają. Niezależnie od rodzaju zadbaj o numerację i podpis: „Rysunek 1. Model badawczy”, a pod spodem „Źródło: opracowanie własne”.
Gdzie umieścić model badawczy w pracy
Najczęściej rysunek trafia do rozdziału metodologicznego, tuż po sformułowaniu problemów i hipotez, albo na koniec rozdziału teoretycznego, jako podsumowanie. Wybierz miejsce zgodnie z wzorem wydziału i napisz kilka zdań komentarza pod rysunkiem: co przedstawia, skąd się wzięły strzałki i które hipotezy z niego wynikają. Układ rozdziału teoretycznego przygotowuje poradnik o rozdziale teoretycznym pracy z pedagogiki, a sformułowanie problemów i hipotez omawia przewodnik po problemach badawczych i hipotezach.
Jak narysować model badawczy krok po kroku
- Wypisz zmienne z hipotez i nadaj każdej krótką nazwę.
- Oznacz rolę każdej zmiennej: niezależna, zależna, pośrednicząca, moderująca, kontrolna.
- Narysuj prostokąty i strzałki w kolejności od niezależnej do zależnej.
- Dopisz do strzałek numery hipotez.
- Sprawdź, czy każda zmienna ma wskaźnik w tabeli operacjonalizacji; pomoże tabela operacjonalizacji zmiennych w pracy z pedagogiki.
- Dodaj numer i podpis rysunku oraz źródło „opracowanie własne”.
Rysunek można przygotować w edytorze tekstu, w programie do prezentacji albo w narzędziu do diagramów; ważne, żeby pozostał czytelny po wydruku w czerni i bieli, bo część wydziałów wymaga takiego wydruku.
Jak przełożyć model na hipotezy i analizy: tabela mapowania
Dobrze zbudowany model badawczy da się zapisać w tabeli, która łączy strzałki z hipotezami i analizami. Poniższe zestawienie dotyczy przykładu przewodniego i jest ilustracyjne.
| Hipoteza | Strzałka na rysunku | Rodzaj zależności | Przykładowa analiza |
|---|---|---|---|
| H1 | Wsparcie rodziców → Motywacja szkolna | Bezpośrednia | Korelacja lub regresja prosta |
| H2 | Motywacja szkolna → Osiągnięcia ucznia | Bezpośrednia | Korelacja lub regresja prosta |
| H3 | Wsparcie rodziców → Motywacja → Osiągnięcia | Pośrednia (mediacja) | Analiza mediacji |
| H4 | Klasa × Wsparcie rodziców → Motywacja | Moderacja | Regresja z efektem interakcji |
Taka tabela pokazuje od razu, czy każda strzałka ma odpowiednik w analizie i czy próba wystarczy do planowanych testów. Jeśli któraś hipoteza wymaga analizy, której nie umiesz wykonać, uprość model, zanim zaczniesz zbierać dane, a nie po zebraniu.
Model badawczy w badaniu jakościowym
W badaniach jakościowych nie ma hipotez, ale model także może pomóc. Zamiast zmiennych rysujesz kategorie i wątki, które planujesz badać, oraz zakładane powiązania między nimi. Na przykład w wywiadach z rodzicami o wsparciu dziecka w nauce mogą to być kategorie: formy wsparcia, bariery, rola szkoły, oczekiwania. Rysunek nie rozstrzyga niczego, tylko porządkuje obszar poszukiwań i pokazuje recenzentowi, że pytania do wywiadu wynikają z teorii. Po zakończeniu badania warto go uzupełnić o kategorie, które pojawiły się w materiale, i opisać różnicę względem modelu wyjściowego.
Wzór komentarza pod rysunkiem (przykład ilustracyjny)
Komentarz pod rysunkiem to zwykle trzy–cztery zdania. Poniższy wzór jest ilustracyjny i dotyczy przykładu przewodniego: „Rysunek 1 przedstawia model badawczy, w którym wsparcie rodziców jest zmienną niezależną, osiągnięcia ucznia zmienną zależną, a motywacja szkolna zmienną pośredniczącą. Klasa pełni rolę moderatora związku wsparcia z motywacją. Numery przy strzałkach odpowiadają hipotezom H1–H4 sformułowanym w podrozdziale 2.3. Model opracowano na podstawie przeglądu literatury przedstawionego w rozdziale pierwszym.” Taki komentarz mówi, co jest na rysunku, jaka jest rola zmiennych, jak rysunek łączy się z hipotezami i skąd pochodzi.
Trzy niespójności, które recenzent wychwytuje najszybciej
- Zmienna na rysunku, której nie ma w narzędziu. Rozwiązanie: sprawdź każdą zmienną w tabeli operacjonalizacji, a jeśli nie masz dla niej pytań, usuń ją z rysunku albo dodaj pozycje do narzędzia przed badaniem.
- Hipoteza bez strzałki. Rozwiązanie: przejdź przez listę hipotez i oznacz każdą na rysunku; jeśli hipoteza dotyczy różnicy między grupami, dodaj zmienną grupującą.
- Strzałka bez uzasadnienia w teorii. Rozwiązanie: przy każdej strzałce wskaż w tekście źródło lub krótkie uzasadnienie, dlaczego zakładasz taki kierunek.
Jeśli temat badania dotyczy wypalenia lub stresu pracowników szkoły, dobrym punktem wyjścia do definicji i wymiarów konstruktu jest tekst o pracy dyplomowej o wypaleniu zawodowym, z którego możesz przenieść sposób rozpisywania modelu na hipotezy.
Techniczne wskazówki do rysunku
Rysunek powinien mieścić się na jednej stronie i być czytelny po wydruku. Używaj jednej czcionki, prostokątów o podobnej wielkości, strzałek o jednakowej grubości i niewielu kolorów. Jeśli różnicujesz zależności kolorem, dodaj legendę, a najlepiej różnicuj linią (ciągła i przerywana), żeby rysunek działał w czerni i bieli. Nazwy zmiennych powinny być identyczne jak w tekście i w tabelach, bo drobna różnica w nazwie wygląda jak różnica w pojęciu. Gotowy rysunek zapisz w formacie, który nie traci ostrości po powiększeniu, i wstaw do pracy jako obraz z podpisem.
Najczęstsze błędy w modelu badawczym
- Strzałki bez numerów hipotez, przez co rysunek nie łączy się z tekstem.
- Zmienne z rysunku, których nie ma w narzędziu badawczym.
- Pomylenie mediatora z moderatorem.
- Model strukturalny bez próby i analizy, które go uzasadniają.
- Język przyczynowy w badaniu przekrojowym.
- Zbyt wiele zmiennych na jednym rysunku, przez co jest nieczytelny.
- Brak numeru, podpisu i źródła rysunku.
Lista kontrolna przed oddaniem rysunku
- Każda strzałka ma numer hipotezy, a każda hipoteza ma strzałkę.
- Role zmiennych są opisane: niezależna, zależna, pośrednicząca, moderująca.
- Każda zmienna ma wskaźnik w tabeli operacjonalizacji i pozycje w narzędziu.
- Rodzaj rysunku odpowiada analizie, którą zaplanowałeś lub zaplanowałaś.
- Rysunek ma numer, podpis i źródło.
- Pod rysunkiem jest krótki komentarz.
FAQ: model badawczy w pracy z pedagogiki
Czym jest model badawczy w pracy dyplomowej?
To rysunek, który pokazuje zmienne badania i zakładane relacje między nimi, zwykle z numerami hipotez przy strzałkach.
Czy model badawczy jest obowiązkowy?
Nie zawsze; zależy to od wzoru wydziału i oczekiwań promotora, ale w pracach z hipotezami ilościowymi bardzo ułatwia czytanie.
Czym różni się model badawczy od ramy teoretycznej?
Rama teoretyczna opisuje teorie, a model badawczy pokazuje, jak z teorii wynikają zmienne i hipotezy Twojego badania.
Czym różni się mediator od moderatora?
Mediator wyjaśnia mechanizm, przez który jedna zmienna wpływa na drugą, a moderator zmienia siłę lub kierunek zależności między dwiema zmiennymi.
Czy w pracy licencjackiej muszę rysować mediację?
Nie; w pracy licencjackiej zwykle wystarcza schemat zmiennych lub prosty model hipotez z jedną–dwiema zależnościami.
Gdzie w pracy umieścić model badawczy?
Najczęściej w rozdziale metodologicznym po hipotezach albo na końcu rozdziału teoretycznego; sprawdź wzór wydziału.
Jak podpisać rysunek modelu?
Numerem i tytułem, na przykład „Rysunek 1. Model badawczy”, oraz źródłem „opracowanie własne”, jeśli autorem rysunku jesteś Ty.
Czy strzałka oznacza przyczynowość?
Na rysunku tak się ją odczytuje, więc w badaniu przekrojowym opisz zależności jako związki albo wyjaśnij, że kierunek wynika z teorii.
Kiedy warto użyć modelu strukturalnego?
Gdy masz odpowiednio dużą próbę, zmienne ukryte mierzone wieloma wskaźnikami i promotora, który potrafi ocenić taki model.
Ile zmiennych może mieć model badawczy?
Tyle, ile wynika z hipotez; zwykle jest to kilka zmiennych, a każda dodatkowa musi mieć uzasadnienie w teorii i wskaźnik w narzędziu.
Szczegółowe wymogi dotyczące pracy sprawdź zawsze w regulaminie dyplomowania własnej uczelni i u promotora.
